Vanochtend kocht ik in een bekende discountwinkel een setje twinmarkers in verschillende groentinten. Yellow Green, Dark Green, Emerald Green – het zijn óf voor de hand liggende óf zulke bekende namen dat meteen duidelijk is waarom die tint die naam heeft gekregen. Zelfs Putty kon ik duiden: stopverf. Maar één stift, in een flets geelgroene tint, heet ‘Mignonette’. Die naam kende ik niet.

Enig speurwerk, dat eerst leidde naar azijnsaus voor bij rauwe oesters, chocolaatjes en varkenshaasjes, leerde me dat mignonette de Engelse naam is van de plant Reseda. De wilde variant heet Reseda lutea en bloeit met gele bloemetjes in slanke aren in bermen, graslanden en vooral langs spoorlijnen. De variant die is gekweekt voor in de tuin heet Reseda odorata en heeft forse aren in een licht groenachtige kleur met naar buiten stekende roodbruinachtige helmknoppen. (Een helmknop is het bovenste deel van een meeldraad, waarin het stuifmeel wordt gevormd.) Er is ook een variant met helemaal witte aren. Die heet Reseda alba (alba = wit in het Latijn).


Qua vorm of kleur is Reseda odorata niet spectaculair. Maar ‘odorata’ verwijst naar de zoete geur (die lijkt op fruitsalade, aldus de bekende tuinpublicist Romke van de Kaa). Reseda was daarom heel geliefd in de Victoriaanse tijd. Het werd in potten op de vensterbank gezet om de geuren van de stad buiten te houden. De etherische olie werd gebruikt in de parfumindustrie. Bovendien zijn de bloemen van Reseda rijk aan pollen en nectar en daarom is het een geweldige drachtplant voor hommels en solitaire bijen. Een aanwinst voor de geurtuin en de natuurrijke tuin dus.

Reseda odorata grandiflora in close-up, foto chilternseeds.co.uk

Resedagroen‘ is een erkende kleur: hij heeft een eigen RAL-code (voor verf en coatings) en een RGB-code (voor digitale afbeeldingen). Omgekeerd noemde Pantone de kleur met code 15-6414 TPX ‘reseda’. Resedagroen verwijst naar het blad van Reseda en is een mooi grijzig donkergroen, de bladkleur van bijvoorbeeld salie en wilg.

Schotel ‘Aspect Reseda Green’ (1913) van Chris Lanooy, foto Kröller-Müller Museum

Mignonette is eveneens een RGB-kleur. Dat is te danken aan Volkswagen, dat in 1958 een serie Kevertjes in nieuwe kleuren introduceerde. Een ervan was Mignonette Green. Vergeleken met reseda is dat grijzer en koeler, bijna klei-achtig. Net als de Kever zelf werden ook de kleuren klassiekers. Door designwebsite Remodelista werd Mignonette Green zelfs uitgeroepen tot Kleur van het Jaar 2018.

Terug naar die ene intrigerende stift in mijn setje. Hij is stukken geler dan het mignonette van de Volkswagen Kevers. Hij is ook niet resedagroen want de kleur lijkt niet op die van het blad. Wel enigszins op die van de bloemen. Je zou deze versie van mignonette ook best chartreuse kunnen noemen, een andere moeilijk te definiëren geelgroene kleur waar ik al eens over blogde.

Je vraagt je af welke creatieve geest in de stiftenfabriek met mignonette op de proppen is gekomen. In ieder geval is het frappant hoe zo’n vale onbestemde groentint door zijn naam toch een verhaal krijgt en daarmee (in ieder geval voor mij :-)) interessant wordt. Deze keer is dat niet de kracht van kleur maar de kracht van taal.

Categorieën: Blog